What if old sheets didn’t end up in landfills but became art instead?
Wat als oude lakens niet op de vuilnisbelt zouden belanden, maar kunst zouden worden?
Dit is Shady Linnen – een kunstproject dat textielafval omzet in betekenisvolle creaties. Een samenwerking van Stiksoep met P-Art. Stiksoep heeft veel ervaring met kunst & educatie op het gebied van duurzaamhied. P-Art heeft heel veel ervaring met internationale kunstprojecten en participatie. Samen werken de beide stichtingen met kunstenaars, studenten en het publiek aan dit bijzondere kunstproject dat uitmond in een duurzame kunstinstallatie met performances en mode in Nederland en Japan.
Dit project wordt dus gedaan in Nederland maar ook in samenwerking met studenten in Japan. We laten de resultaten zien in Nijmegen, Arnhem en Zutphen maar ook op het prestigieuze podium de World Expo in Osaka Japan.
Deelnemende kunstenaars zijn: Anita Waltman, Marta Fernández, Elky Rosa Gerritsen, Tetisca Huijbrechts, Herman van den Muijsenberg, Inez Ishizaki, Hana-Sophia Imura Vesta, Sophie Janssen, Renee Rienties. Deelnemende studenten zijn van de KUAS (JP), SSGN (NL), Kawaguchi (JP) en Citadel (NL).
Anita Waltman
Naast projectleider is Anita ook deelnemend kunstenaar aan het Shady Linnen-project. Op de Wereldtentoonstelling in Osaka zal een bamboekunstinstallatie verrijzen die ze heeft ontworpen voor het pop-uppodium in het uiterste oosten van de wereldtentoonstelling. Het zal gevuld zijn met kunstwerken van kunstenaars en studenten van het project Borderless Art Education, studenten en kunstenaars van de afgelopen maanden. Tijdens de presentatie op het pop-uppodium zullen voorbijgangers worden uitgenodigd om deel te nemen aan deze installatie en te tekenen op overtollig linnen.
Daarnaast zal ze ook haar performance ‘Sense My Drawing’ uitvoeren, waarbij ze het publiek uitnodigt om deel te nemen aan haar multi-sensorische schilderperformance.
Website: anitawaltman.nl
Marta Fernandez
Deriva, wat ‘drijven’ betekent, is geboren met een collectie die de 10e jaar in Nederland weerspiegelt, een reis met onverwachte gevoelens en emoties. De verschillende hoofdstukken zullen in een constante cirkel gaan om te erkennen dat we altijd alle fasen nodig zullen hebben om de andere te begrijpen. Het is een reis om in de praktijk te brengen. Het belangrijkste is om naar de oppervlakte te komen. Onze innerlijke wereld genereert onze uiterlijke wereld.
We leren hoe we met de chaos om moeten gaan, dankzij onze verhalen. Het herinneren wordt gedomineerd door de overtuigingen en het perspectief dat we op dat moment hebben. Is dit het echte leven? Is dit een fantasie?
Onze herinneringen zijn dynamisch, kneedbaar en soms onnauwkeurig, omdat onze hersenen zijn ontworpen om te navigeren in een wereld die constant verandert.
Wat zijn de herinneringen die je vandaag zou willen creëren?
Elky Rosa Gerritsen
(1987) creëert multidisciplinaire kunstprojecten die hedendaags (fysiek) theater, performancekunst en beeldende kunst combineren. De werken hebben een filosofische dimensie en een persoonlijke en geëngageerde benadering. Elky Rosa experimenteert met het creëren van ruimtes waar een oordeelvrije ontmoeting mogelijk is, waardoor het perspectief van de kijker verandert. Het werk streeft naar lichamelijke ervaringen waarbij het publiek deel uitmaakt van de actie. Toeschouwers worden direct betrokken en aangesproken. Op de Wereldtentoonstelling presenteert ze Seismic Shift; een performatieve poging om onze relatie met onszelf en onze omgeving te herdefiniëren.
Tétisca Huijbrechts
(2000) is een beginnend milieubewust modeontwerper.
Haar liefde voor hergebruik van kleding en stoffen ontstond al op jonge leeftijd. Evenals haar interesse in het aanboren van nieuwe bronnen die milieuvriendelijker en duurzamer zijn dan de huidige bronnen. Door de enorme berg textiel te gebruiken en er nieuwe kleding van te maken, wil ze laten zien dat je unieke kleding kunt maken uit een combinatie van bestaande kleding, accessoires en verschillende technieken.
Hiermee wil ze haar visie op een duurzamere mode-industrie verder vormgeven en zich voorbereiden om een rol te spelen in de toekomst van circulaire mode.
Inez Ishizaki
(2001) expressie is geworteld in tekenen, dit combineert ze met media zoals installatie, scenografie en drukkunst. Een leidende vraag in haar werk is: hoe kunnen tekeningen de ervaring van zowel de tweedimensionale als de fysieke ruimte transformeren? In haar tekeningen is men getuige van bijzondere intimiteiten, waar lichamelijke gewoontes en uitwisselingen van blikken motieven worden en texturen hun eigen verhalen gaan vormen. In haar werk ‘A Rustling of Hands’ (2025) voor de Wereldtentoonstelling, legt een gefragmenteerde sequentie handen vast in de intieme handeling van het aankleden van anderen. Handen die een stille choreografie hebben gecreëerd door de herhaalde gebaren van vouwen, wikkelen en aantrekken. Getekend op weggegooid beddengoed, nodigt het werk de kijkers uit om zich bewust te worden van de tijd, zorg en kennis die betrokken zijn bij het aankleden van het lichaam.
Herman van den Muijsenberg
Herman van den Muijsenberg is onafhankelijk curator, kunstenaar en organisator van tentoonstellingen en evenementen. In zijn projecten onderzoekt hij geluid, de rol ervan in de openbare ruimte en de manier waarop het zich verhoudt tot allerlei artistieke praktijken. Met zowel een academische achtergrond als een geschiedenis van zelfpublicatie en -organisatie, heeft hij een interesse in de manieren waarop kunst wordt georganiseerd. Hij heeft gewerkt als curator voor Extrapool en vele musea en festivals. Herman tekent, maakt muziek om yoga bij te doen en heeft opgetreden voor verschillende doelgroepen, zoals een kamer vol katten. Hij onderzoekt de sonische kwaliteit van zeewier en heeft een voorliefde voor Japanse ambientmuziek.
In zijn persoonlijke geluidspraktijk is Herman geïnteresseerd in het transformatieproces door middel van geluid. In zijn installaties en composities mengen field recording, gesynthetiseerd geluid en elektro-akoestische machines zich. Hij onderzoekt de relatie tussen geluid en betekenis. Kunnen ze een brug vormen naar het onbekende? Hoe kan geluid ons begeleiden bij het vormgeven van een relatie met de ander; vast, vloeibaar, levend of in de geest? Bij het verzamelen en componeren met geluiden is Herman geïnteresseerd in de klank van materie en de materialiteit ervan.
Hana-Sophia Imura Vesta
Schrijver, vertaler, tolk (Japans-Engels-Chinees) en illustrator
Hana-Sophia, een Japans-Amerikaanse creatieveling gevestigd in Japan, uit zich in een breed scala aan media. Op de Osaka Expo leverde ze voornamelijk een bijdrage als coördinator en ondersteunde ze diverse artistieke samenwerkingen.
Haar illustraties en strips verkennen vaak de complexiteit van menselijke relaties en weven verhalen die rijk zijn aan emotionele complexiteit en een gevoel voor de ‘levensgeschiedenis’ van elk personage. Hoewel er een gevoel van melancholie kan opkomen, laten haar werken altijd een blijvende warmte achter. Momenteel studeert ze aan de universiteit en doet ze onderzoek naar de naoorlogse Japanse geschiedenis van discriminatie tegen mensen van gemengde afkomst (混血児) – een thema dat haar verhalen diepgaand beïnvloedt.
